Δεν Βιάζομαι Να Μεγαλώσω

Το Σάββατο 29 Νοεμβρίου παρακολουθήσαμε την όμορφη και πολύχρωμη μουσική παράσταση της Τατιάνα Ζωγράφου, "Δε βιάζομαι να μεγαλώσω", στο Κέντρο Τεχνών στο ACS. Στην πραγματικότητα ήταν ένα διήμερο φεστιβάλ για τα παιδιά, για την υποστήριξη των Special Olympics Ελλάς.

Οι Special Olympics Ελλάς, είναι ένας αθλητικός και εκπαιδευτικός Οργανισμός, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που ιδρύθηκε το 1987. Η αποστολή τους είναι να προσφέρουν, καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου, δυνατότητες προπόνησης και συμμετοχής σε Αγώνες, σε παιδιά και ενήλικες με διανοητική ανεπάρκεια και μαθησιακά προβλήματα, σ' ένα φάσμα Ολυμπιακού Τύπου αθλημάτων και να τους δίνουν ευκαιρίες ν' αναπτυχθούν σωματικά, διανοητικά, κοινωνικά και πνευματικά, σ' ένα περιβάλλον σεβασμού και αποδοχής.

Η φιλοσοφία των Special Olympics Ελλάς, βασίζεται στην πίστη ότι τα άτομα με διανοητική ανεπάρκεια, μπορούν με την κατάλληλη εκπαίδευση και ενθάρρυνση, να αποκτήσουν μια σειρά δεξιοτήτων, να απολαμβάνουν τις δραστηριότητες που οργανώνονται γι' αυτά και να ωφελούνται από τη συμμετοχή τους σε ατομικά ή ομαδικά αγωνίσματα, τα οποία είναι προσαρμοσμένα ανάλογα, ώστε να ανταποκρίνονται στις ιδιαίτερες ανάγκες τους.

Οι Special Olympics Ελλάς πιστεύουν ότι μέσω του αθλητισμού, τα άτομα αυτά ωφελούνται σωματικά, διανοητικά, κοινωνικά και πνευματικά. Οι οικογένειές τους γίνονται πιο αισιόδοξες και το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, μέσω της συμμετοχής και συμπαράστασης στις διάφορες εκδηλώσεις, συνυπάρχει μ' αυτά, σ' ένα περιβάλλον ισότητας, σεβασμού και αποδοχής της διαφορετικότητας.

Η Τατιάνα Ζωγράφου μας ταξίδεψε με τις μουσικές της και η σκηνοθεσία του Δημήτρη Αδάμη με τις "Μαγικές Σβούρες" του, μέσα από το θέατρο, το χορό, τις ζωγραφιές του Χρήστου Κεχαγιόγλου και τα βίντεο, μετέτρεψαν τη μουσική σε εικόνα και κίνηση, στήνοντας μια ζωντανή, ονειρική και πολύχρωμη παράσταση.

Στη συναυλία συμμετείχε η χορωδία του Δημήτρη Τυπάλδου, η Μουσική Σχολή του Πολιτιστικού Οργανισμού "Γεώργιος Αξιώτης" του Δήμου Μυκόνου, καθώς και το νεανικό φωνητικό σύνολο «Ασύμμετρα πεντάγραμμα» του Δημοτικού Ωδείου Άργους. Πέρα από τη συμμετοχή αξιόλογων τραγουδιστών, ξεχώριζε αυτή της Μαρίας Φαραντούρη, που την τελευταία στιγμή για λόγους υγείας δεν μπόρεσε να παρευρεθεί. Συγκινητική στιγμή ήταν όταν ένα παιδί των Special Olympics Ελλάς έπαιξε για εμάς στο πιάνο δυο τραγούδια.

Ζήσαμε από κοντά το στήσιμο και τις πρόβες αυτής της παράστασης, αφού η μικρή μας κόρη συμμετείχε με την ομάδα "Μαγικές Σβούρες". Την καμάρωνα πάνω στη σκηνή, όπως καμάρωνα και όλα τα άλλα παιδιά.

Χαιρόμουν που έβλεπα τα νέα παιδιά στις χορωδίες. Θα μπορούσαν να στέκονται μπροστά σε μια οθόνη, ή να πίνουν καφέ σε μια πλατεία με τους φίλους τους. Αντί για αυτά όμως, προτίμησαν τη διήμερη κούραση της εντατικής πρόβας και συναυλίας, προτιμούν να διαθέτουν τον ελεύθερο χρόνο τους στη μουσική παιδεία. Αλήθεια, τεράστιο χάσμα δεν χωρίζει αυτά τα παιδιά από τα άλλα που τις τελευταίες μέρες, τα βλέπουμε από την τηλεόραση να επιδίδονται σε καταστροφές και λεηλασίες?

Τα παιδιά των Special Olympics, τα παιδιά στη χορωδία και τα μεγαλύτερα στην ορχήστρα, τα μικρότερα με τη συμμετοχή τους σε αυτή τη παραγωγή, είναι τα άλλα παιδιά της Ελλάδας, δικά μας είναι και αυτά.

Στη μνήμη του Αλέξανδρου και των άλλων παιδιών που δεν πρόλαβαν να μεγαλώσουν, που έμειναν για πάντα παιδιά... (από παρεξήγηση!)

Στο PODCAST ακούγεται το Δεν βιάζομαι να μεγαλώσω με τον Βαγγέλη Γερμανό. Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν χωρίς φλας για αυτό και η ποιότητα δεν είναι τόσο καλή.

Ακαδημία

Μπλε Φιγούρα

Από μακρυά, το μπλε κόλλησε στην άκρη του ματιού μου. Κοιτούσε για λίγο γύρω του και μετά συνέχιζε να σημειώνει στο μπλοκάκι που κρατούσε στα χέρια του. Πρώτα την προσοχή μου απέσπασε η τεράστια μπλε γραβάτα, μετά το μπλε σακάκι, το παχύ λευκό μουστάκι και το λευκό καπέλο ...

...πάνω στα μαρμάρινα σκαλοπάτια της Ακαδημίας, κάτω από το βλέμμα του Πλάτωνα και του Σωκράτη.

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2008

"Νάταν τα στήθη μου γυαλί
να δεις τα σωθικά μου
να δεις πληγές που έχουνε
τα φύλλα τση καρδιάς μου"


Καλό Μήνα σε όλους!


Να που φτάσαμε στον τελευταίο μήνα του χρόνου, τον Δεκέμβρη. Πήρε το όνομά του από το decem που στα λατινικά σημαίνει δέκα, αφού ήταν ο δέκατος μήνας σύμφωνα με το Ρωμαϊκό ημερολόγιο. Είναι ο μήνας με τις λιγότερες ώρες φωτός στο βόρειο ημισφαίριο και τις περισσότερες ώρες φωτός στο νότιο ημισφαίριο, και ξεκινά πάντα την ίδια ημέρα της εβδομάδας με τον Σεπτέμβριο.

Ο ήλιος βιάζεται να περάσει τη πόρτα του Αιγόκερου για αυτό ας δούμε γρήγορα-γρήγορα με τι σόι ανθρώπους έχουμε να κάνουμε... Δυναμικός ο άντρας, ψύχραιμος και άκαμπτος στις πεποιθήσεις του, με τονισμένο το αίσθημα του καθήκοντος, φαίνεται επιφυλακτικός στις σχέσεις του με τους άλλους. Η γοητεία που εξασκεί στις γυναίκες συχνά εντυπωσιάζει. Δραστήρια, ευθυτενής, εφυής και υπεροπτική η γυναίκα Αιγόκερος, με πρακτική αντίληψη, ορθολογισμό, ικανότητα ελέγχου των συναισθημάτων και ένστικτο δικαιοσύνης. Δεν συγχωρεί εύκολα και θέλει το σύζυγο ή σύντροφο ή εραστή της σπουδαίο και δυναμικό.

Ο Χειμώνας σιγά-σιγά σκάει μύτη, για αυτό ας δούμε τις δουλειές που έχουμε να κάνουμε.

Αγροτικές Εργασίες Κατά Το Μήνα Δεκέμβριο

Δενδροκομία. Τις μέρες που δεν έχει παγωνιά και δυνατές βροχές, οργώνουμε, σκάβουμε και λιπαίνουμε. Τις μέρες που ο καιρός είναι γλυκός φυτεύουμε πυρηνόκαρπα και συκιές και ποτέ δεν κάνουμε φύτεμα με παγωνιά ή βροχερό καιρό. Συνεχίζουμε εντατικά το μάζεμα του ελαιόλαδου χωρίς να ξεχνάμε τα οργώματα και τις λιπάνσεις των ελαιώνων.

Λαχανοκομία. Σπέρνουμε και μεταφυτεύουμε σπανάκι, μαρούλια ενώ μαζεύουμε κουνουπίδι, λάχανο, πράσα, ραίβες και σέλινα. Στα θερμοκήπια σπέρνουμε τα πολύ πρώιμα από ντομάτες, αγγούρια, μελιτζάνες κλπ, ενώ για να προφυλάξουμε τον αρακά από το κρύο, βάζουμε καλύμματα από πλαστικό.

Αμπελουργία. Στα ζεστά μέρη συνεχίζουμε το ξελάκκωμα και τη λίπανση. Ολοκληρώνουμε παντού τον …κάθαρο ενώ στα νότια φυτεύουμε αμερικανικά κλήματα για την φυλλοξήρα. Τελειώνουμε με το καθάρισμα του κρασιού και ανοίγουμε τα βαρέλια. Στην υγειά μας!!!

Ανθοκομία. Τα …ντελικάτα λουλούδια, τα προστατεύουμε από τη παγωνιά φτιάχνοντας στρώματα με αχυροκοπριά ή κλαδιά, που θα τα αφαιρέσουμε αργότερα. Τις γλάστρες με τους υάκινθους καλό είναι να τις μεταφέρουμε σε τζάκια και σέρες για να ανθίσουν πρωιμότερα.

Πτηνοτροφία. Η καθαριότητα των κοτετσιών είναι το πρώτο μας μέλημα, για αυτό ασπρίζουμε και απολυμαίνουμε τακτικά και όχι κάθε Λαμπρή! Δεν είναι άσχημη ιδέα να προσθέσουμε λίγη ασβεστόσκονη στη στρωμνή τους όπως και άχυρο για να αποφύγουμε την υγρασία. Δίνουμε χάπια και καθαρτικό για να καταπολεμήσουμε τα σκουλίκια.

Κτηνοτροφία. Χαμός γίνεται με τις γέννες των αιγοπροβάτων! Αν είναι βαρυχειμωνιά και δεν επαρκούν οι βοσκές, δίνουμε στα νέογεννημένα βαμβακόπιτα, καλαμπόκι, τριφύλλι κλπ. Συνεχίζουμε το κόψιμο του γρασιδιού και βάζουμε επιτόπου για βοσκή τα μικρά ζώα. Επιτέλους αρχίζει η γαλακτοπαραγωγή και η πώληση αρνιών.

Μελισσοκομία. Με προσοχή σκεπάζουμε τις κυψέλες χωρίς να ταράξουμε την ησυχία των μελισσών, οι οποίες αυτή την εποχή τη θέλουν πολύ. Μπορεί να τις δούμε καμιά φορά, με καλοκαιρία να πετάνε ως τις γύρω κουμαριές και ρείκια.

Λέει ο σοφός λαός μας:

- Χιόνι του Δεκεμβρίου, χρυσάφι του καλοκαιριού
- Το τραγούδι με τον τρύγο, το Δεκέμβρη παραμύθι
- Δεκέμβριος, Χριστού γέννηση και καλός μας Χρόνος
- Να 'ναι Χριστούγεννα στεγνά, τα Φώτα χιονισμένα, και τα Λαμπρά βρεχούμενα, αμπάρια γιομισμένα


Στο PODCAST ακούμε τον Λευκό Δούκα, τον καλλιτέχνη με τα 1000 πρόσωπα, που με μια αυτοκαταστροφική πρακτική περνούσε από την επιτυχία στην αμφισβήτηση και ξανά στην επιτυχία, τον David Bowie. Το Wild Is The Wind αφιερωμένο σε όλους εμάς, που μας έχει καθηλώσει με τις δημιουργικές του συλλήψεις και σε όλους εσάς που μας ακούτε. Σπέσιαλ αφιερωμένο στη γυναίκα της ζωής μου, που τυχαίνει να είναι και το αγαπημένο της. Καλή σας ακρόαση!

PS. Σαν να μου φαίνεται πως είμαστε πολλοί οι θαυμαστές του!!!

Σπόγγος

Rossella Racovitzae: Έτσι ονομάζεται ένα είδος θαλάσσιου σφουγγαριού, που ζει σε βάθος έως και 200 μέτρα, ανοικτά του Ανταρκτικού ωκεανού, κάτω από παγόβουνα και σχεδόν σε πλήρες σκοτάδι. Έχει την ικανότητα, χάρη στο αγκαθωτό του σχήμα να συλλέγει το λιγοστό φως που χρειάζεται για να επιβιώσει, το ίδιο είναι μια πηγή φωτός για τον περιβάλλοντα χώρο και είναι ο εμπνευστής των οπτικών ινών.

Η ανακάλυψη

Ήταν αρχές του 1990 όταν οι Elda Gaino και Michele Sarà του πανεπιστημίου της Genoa στην Ιταλία, παρατήρησαν στο εσωτερικό του σφουγγαριού την ύπαρξη πράσινης άλγης. Αυτό τους οδήγησε στο συμπέρασμα, πως με κάποιο τρόπο το φως φτάνει σε τόσο μεγάλα βάθη και στη συνέχεια στο εσωτερικό του οργανισμού, όπου χρησιμοποιείται από τα φύκια που ζουν εκεί για φωτοσύνθεση. Ίσως, προσθέτουν οι ερευνητές, σε αντάλλαγμα οι σπόγγοι να λαμβάνουν θρεπτικές ουσίες από τα φύκια.

Παραγωγή οπτικών ινών

Στα μεγάλα εργοστάσια της Corning στο Wilmington και σε θερμοκρασίες που φτάνουν τους 1.550 βαθμούς κελσίου, κάθε δευτερόλεπτο παράγεται σχεδόν ένα μέτρο ίνας γυαλιού, το οποίο επεξεργάζεται για να δημιουργηθούν οπτικές ίνες, λεπτές σαν τρίχες μαλλιών, που ελέγχονται και τυλίγονται αρκετές μαζί κάτω από ένα προστατευτικό περίβλημα. Ένα εργοστάσιο μπορεί να λειτουργεί 24 ώρες την ημέρα και να παράγει εκατομμύρια χιλιόμετρα οπτικές ίνες τον χρόνο.

Αντίθετα στον Ανταρκτικό Ωκεανό, εδώ και εκατοντάδες χρόνια, βρίσκεται σε εξέλιξη μια άλλη φυσική διαδικασία. Εκεί τα θαλάσσια σφουγγάρια του είδους Rossella Racovitzae, απορροφούν σιωπηλά το διοξείδιο του πυριτίου από το ψυχρό νερό του ωκεανού -που είναι το κύριο συστατικό του γυαλιού- και χρειάζονται περισσότερο από έναν αιώνα για να φτάσουν το μήκος του ενός μέτρου και να δημιουργήσουν τον γυάλινο σκελετό τους. Οι ίνες των σπόγγων έχουν αξιοσημείωτη αντοχή αφού μπορούν ακόμα και να δεθούν κόμπο.

Και στις δύο περιπτώσεις δημιουργείται ένα παρόμοιο προϊόν: λεπτές δέσμες από γυαλί που μπορούν να κατευθύνουν το φως κατά μήκος τους, ακόμα και όταν υπάρχουν καμπύλες.

Οι οπτικές ίνες θα μεταφέρουν σε τεράστιες αποστάσεις, φωνή από τηλεφωνικές συνομιλίες και χείμαρρο ψηφιακών δεδομένων με αξιοσημείωτη ακρίβεια, διαύγεια, αστραπιαία και όλα αυτά κωδικοποιημένα ως παλμούς φωτός. Αντίθετα, κανείς δεν γνωρίζει γιατί αυτές οι εύκαμπτες και ακανθώδεις προεξοχές των σπόγγων μεταφέρουν φως. Ίσως αυτή η ικανότητα τα βοηθά στην επιβίωσή τους, στα κρύα και σκοτεινά βάθη της Ανταρκτικής, υποστηρίζουν μερικοί ερευνητές.

«Οι σπόγγοι προφανώς είναι απόλυτα ευτυχισμένοι στο νερό» λέει η Ann M. Mescher, μηχανικός και ειδική στις πολυμερείς ίνες, του University of Washington στο Seattle. «Είναι συναρπαστικό να υπάρχει ένα πλάσμα που μπορεί να παράγει αυτές τις ίνες, σε χαμηλή θερμοκρασία και με αυτές τις μοναδικές μηχανικές και αξιόλογες οπτικές ιδιότητες».

Γυάλινοι σκελετοί

Αν και οι βιολόγοι γνώριζαν για αρκετό καιρό τη δυνατότητα των σπόγγων να μεταφέρουν το φως, μόλις πρόσφατα έριξαν μια προσεκτική ματιά στη δομή τους. Διαπίστωσαν πως είναι φτιαγμένος από ίνες γυαλιού, σε μια σύνθεση και δομή σημαντικά διαφορετική από ότι έχει ο άνθρωπος δημιουργήσει.

Το γυαλί είναι μια μακροχρόνια επιλογή για του σπόγγους. Για άγνωστους λόγους, περίπου πριν 600 εκατομμύρια χρόνια, αυτά τα πρωτόγονα ζώα ξεκίνησαν την ενσωμάτωση του πυριτίου ως υλικό για τα σκληρά τους τμήματα. Αυτή είναι η διαφορά τους με τον υπόλοιπο ζωικό κόσμο, που λαμβάνει για τα σκελετώδη μέρη ενώσεις ασβεστίου ανάμεσα στα άλλα υλικά.

Οι βιολόγοι δεν νοιάζονται τόσο πολύ για τις τεχνολογικές δυνατότητες του σπόγγου όσο για το μηχανισμό παραγωγής του γυάλινου σκελετού. Για αυτούς οι σπόγγοι ενσαρκώνουν με φυσικό τρόπο ότι πιο θαυμαστό και πολύπλοκο: Η αλληλεπίδραση της ζωής των φυκιών και των σπόγγων οδηγούν πραγματικά την εξέλιξη με αυτό το φυσικό τρόπο ή θα μπορούσε να είναι απλώς ένα τεχνούργημα φωτός που παράγεται από ένα σκελετό από γυαλί?

Άλλες εφαρμογές

Οι γιατροί χρησιμοποιούν τις οπτικές ίνες για ενδοσκόπηση στο εσωτερικό του σώματος. Οι κατασκευαστές αυτοκινήτων για να φωτίζουν τις ενδείξεις στα ταμπλό των αυτοκινήτων.

Οι αρχιτέκτονες για να κατευθύνουν μέσω αυτών το φως της ημέρας στα πιο σκοτεινά σημεία του κτιρίου. Στην Ιαπωνία τοποθετούν τεράστιους φακούς που εστιάζουν την ηλιακή ακτινοβολία στις ταράτσες των ουρανοξυστών και μέσω οπτικών ινών στέλνουν το φως ακόμα και στα πιο σκοτεινά μέρη του κτιρίου.

«Τόσα πολλά πράγματα που μπορούμε να ονειρευτούμε στη βιομηχανία υπάρχουν ήδη στη φύση», λέει η Joanna Aizenberg, ερευνήτρια βιομιμητικής των Lucent Technologies' Bell Labs στο Murray Hill, NJ, «απλώς να δούμε πώς οι οργανισμοί το κάνουν και μετά να εφαρμόσουμε τους ίδιους μηχανισμούς».

----------------------------------------------------
Περισσότερα για τη δομή των ινών στο Science News.

Πασαλιμάνι

Ο Πανόπτης Ήλιος επιδέξια οδηγεί το χρυσό του άρμα με τα πύρινα άλογα. Λίγο πριν χαιρετήσει την αδελφή του, τη θεά του φεγγαριού Σελήνη, βουτά στον απέραντο Ωκεανό προς το αστραφτερό του παλάτι πίσω από το Πασαλιμάνι...

...και το Πασαλιμάνι φλέγεται! Δεν θα μπορούσα να φανταστώ άλλο χρώμα για την ομάδα του λιμανιού!

Αφιερωμένο εξαιρετικά στον πατέρα μου, που έπαιζε τερματοφύλακας στα νιάτα του με την ομάδα του Ολυμπιακού (επί εποχής Μπέμπη) και που η καριέρα του έληξε άδοξα σε μια σύγκρουση με τα δοκάρια!

Το PODCAST ακούγεται ο Isacc Hayes, o θρύλος της soul, ο επονομαζόμενος και ως "Μαύρος Μωυσής" στη χιλιοακουσμένη εισαγωγή για την αξεπέραστη ταινία Shaft (1971). Η μουσική της ταινίας, ένα υπέροχο κράμα από soul, jazz και rhythm & blues, αποτελεί μία από τις βασικότερες επιρροές της rap και hip hop σκηνής. Η επιρροή αυτή φαίνεται έντονα και στο στιλιστικό τομέα, δείτε το παρακάτω βίντεο και θα καταλάβετε. Καλή σας ακρόαση!!!

Επετειακό

Ανασκουμπωθείτε παιδιά, έχουμε δουλειά σήμερα...