Για τον Ποσειδώνα

Έβγαινε από τη θάλασσα με την παλικαρίσια κορμοστασιά του και τα μακριά ασημένια του μαλλιά.

«Μπαμπά, δεν μοιάζει με τον Ποσειδώνα;» ψιθύρισε ο μικρός με θαυμασμό στον πατέρα του.

Γενιές και γενιές μεγάλωσαν μαζί του. Μικρά παιδιά ήταν και τώρα απέκτησαν τις δικές τους οικογένειες. Μεγάλωσαν μαζί του, στις καλοκαιρινές τους διακοπές, πάνω στην άμμο, δίπλα στη θάλασσα.

Την ημέρα μάθαινε στα μικρά κολύμπι, σερφ, έπαιζαν παιγνίδια, διοργάνωνε δραστηριότητες και το βράδυ διάβαζαν μαζί τον ουρανό γύρω από αναμένες φωτιές στη παραλία.

Οι συγγενείς του, μοίρασαν αυτά που άφησε πίσω, σχεδόν τη στιγμή που το ελαφρύ χώμα τον αγκάλιαζε. Τα ανεκτίμητα έργα τέχνης που ο ίδιος κατασκεύαζε, είναι βέβαιο πως για αυτούς αποτελούν είδος διακόσμησης ή επένδυσης και όχι τη ψυχή του δικού τους ανθρώπου που χάθηκε άδοξα.

Οι γείτονές του -αγαπημένοι γείτονες και φίλοι, σχεδόν αδέρφια- έδωσαν στο μονοπάτι δίπλα στο μικρό σπίτι της παραλίας το όνομά του. Κάθε απόγευμα δροσίζουν την αυλή, ποτίζουν τα λουλούδια και ανάβουν κεράκια στη μνήμη του. Μόνο λόγια αγάπης και νοσταλγίας έχουν να λένε.

Η ζωή στην παραλία συνεχίζεται, μουδιασμένα αλλά συνεχίζεται. Ο Ήλιος ακολουθεί καυτός την καθημερινή του πορεία και κοντά στη δύση το φεγγάρι παραμονεύει να εμφανιστεί. Παίζει με το φακό της μηχανής, τον τυφλώνει, δημιουργεί αντανακλάσεις στην επιφάνεια της θάλασσας και με την υγρασία της ατμόσφαιρας δημιουργεί εικόνες μιας άλλης εποχής.

Τα καλοκαίρια που θα έρθουν δεν θα είναι ποτέ ίδια, δεν θα ξαναδούμε τον Ποσειδώνα να βγαίνει από τη θάλασσα με την παλικαρίσια κορμοστασιά του και τα μακριά ασημένια του μαλλιά.

Στο PODCAST διάλεξα να παίξει το Ederlezi του Goran Bregovic από τον "Καιρό των Tσιγγάνων" (Le Temps De Gitans), έτσι, για το ταξίδι.

Γεια σου Οδυσσέα

Η κοινή αποστολή της NASA και της ESA (European Space Agency) με την ονομασία Ulysses, ίσως αυτή τη στιγμή να έχει ολοκληρωθεί. Η αποστολή διήρκεσε περισσότερο από 17 χρόνια, ξεπερνώντας την αναμενόμενη διάρκεια ζωής της κατά 4 φορές. Οι ανακοινώσεις της NASA και της ESA τους προηγούμενους μήνες, τοποθετούσαν την ολοκλήρωσή της περίπου την 1η Ιουλίου. Η τελευταία επίσημη ανακοίνωση στις 3 Ιουλίου, ανέφερε ότι οι ελεγκτές περιμένουν ένα σημάδι για το πάγωμα των καυσίμων που θα είναι η αιτία του τερματισμού της αποστολής και που θα μπορούσε να γίνει οποιαδήποτε στιγμή.

Ο Οδυσσέας ήταν η πρώτη αποστολή για την έρευνα του εξώτερου διαστήματος που επηρεάζεται από τον Ήλιο και το μαγνητικό του πεδίο. Πρωταρχικός του στόχος ήταν να κάνει τις πρώτες μετρήσεις πάνω και κάτω από τους πόλους του Ήλιου στις τέσσερις διαστάσεις του χώρου και του χρόνου. Άλλα πεδία έρευνας ήταν η συμπεριφορά του ηλιακού ανέμου, η μελέτη της δραστηριότητας και η προέλευσή των σωματιδίων του Ήλιου, η μέτρηση του μαγνητικού του πεδίου και της ηλιόσφαιρας, η μελέτη των κοσμικών ακτίνων του γαλαξία, η αλληλεπίδραση της ηλιόσφαιρας με το διάστημα και η συμμετοχή του σε ένα πρόγραμμα εντοπισμού της προέλευσης των ακτίνων γάμμα.

Ο Οδυσσέας εκτοξεύτηκε μεταφερόμενος πάνω στο διαστημικό λεωφορείο Discovery τον Οκτώβριο του 1990. Στις 8 Οκτ. του 1992 προσπέρασε τον Δία και μπήκε σε μια τελική τροχιά γύρω από τον Ήλιο.

«Θυμάμαι όταν πήραμε τις πρώτες φωτογραφίες του Οδυσσέα από τα πλωτά του διαστημικού λεωφορείου Discovery και σκεφτήκαμε ότι είχαμε μπροστά μας πέντε ολόκληρα χρόνια» δήλωσε ο Ed Massey, υπεύθυνος του Jet Propulsion Laboratory της NASA στην Pasadena της Καλιφόρνια. «Ποτέ δεν πιστεύαμε ότι θα λαμβάναμε ανεκτίμητα επιστημονικά δεδομένα, σε συνεχή βάση για περισσότερο από 17 χρόνια. Ο Οδυσσέας έχει θέσει τον πήχη για την συλλογή επιστημονικών δεδομένων από τον Ήλο αρκετά ψηλά»


Μερικά από τα σημαντικότερα ευρήματα της αποστολής

Ο Οδυσσέας απέδειξε ότι το μαγνητικό πεδίο της ηλιόσφαιρας είναι πολύ πιο περίπλοκο απ΄ότι είχαμε υπολογίσει. Οι γραμμές του πεδίου ακολουθούν ένα χαοτικό μοτίβο αντί για μιας ομαλής καμπύλης τύπου σπείρας του Αρχιμήδη και επεκτείνονται σε όλο το γεωγραφικό πλάτος απ΄ότι αναμενόταν. Αντίθετα, η συμπεριφορά των δύο πόλων του ήλιου, βρέθηκε να είναι πιο απλή απ΄οτι αναμενόταν, αφού απλά περιστρέφεται κατά 180 μοίρες από το ένα άκρο στο άλλο.

Ο Οδυσσέας μελέτησε τον ηλιακό άνεμο στις 4 διαστάσεις και απέδειξε τη διπλή φύση του. Ανακαλύφθηκε ένας σταθερός γρήγορος άνεμος (~750 km/s) ο οποίος είναι παρόν σε όλο τον ηλιακό κύκλο και που χάνεται μόνο όταν βρίσκεται στο μεγαλύτερο σημείο της περιστροφής του για να εμφανιστεί τότε ένας αργός άνεμος (~350 km/s) από τη ζώνη του ηλιακού ισημερινού. Η μετάβαση ανάμεσα στις δυο καταστάσεις είναι σχετικά απότομη.

Τα ενεργειακά σωματίδια είχαν μελετηθεί μέχρι τότε σε μεγάλη λεπτομέρεια μόνο κοντά στον ισημερινό του ήλιου. Ο Οδυσσέας απέδειξε ότι τέτοια σωματίδια είναι παρόντα σε όλες τις φάσεις του ηλιακού κύκλου. Μπορούν να βρεθούν σε όλο τα γεωγραφικό πλάτος και φαίνεται να ελευθερώνονται σιγά-σιγά από "δεξαμενές" που βρίσκονται στο εσωτερικό της ηλιόσφαιρας.

Η κατανομή των γαλαξιακών κοσμικών ακτίνων αποδείχθηκε από τον Οδυσσέα να είναι ουσιαστικά συμμετρική με τη ροή στον ισημερινό και στις περιοχές των πόλων. Επίσης μέτρησε την πληθώρα των ραδιενεργών ισοτόπων των κοσμικών ακτίνων και απέδειξε ότι αυτές οι ακτίνες περνούν τον περισσότερο κύκλο της ζωής τους (~20 εκατομμύρια χρόνια) στο γαλαξιακό άλως πριν καταλήξουν σε εμάς.

Ο Οδυσσέας μέτρησε άμεσα τις ιδιότητες του διαστρικού αερίου (ουδέτερο ήλιο) για πρώτη φορά. Έδειξε επίσης ότι αυτός ο άνεμος του αερίου, έχει αρκετή ταχύτητα ώστε να συγκρουστεί με την ηλιόσφαιρα. Τα διαστρικά σωματίδια που βρέθηκαν από τον Οδυσσέα, αποδεικνύουν ότι μπορούν αν εισέλθουν στην ηλιόσφαιρα, ότι είναι 30 φορές μεγαλύτερα από το αναμενόμενο και συμβάλουν ~2% στο σύνολο της μάζας των διαστρικής ύλης μακροπρόθεσμα.

«Τα δεδομένα και τα επιστημονικά συμπεράσματα από αυτή την αποστολή, πραγματικά άξιζαν που πήρε το όνομα του θρυλικού εξερευνητή της Ελληνικής Μυθολογίας» είπε ο Arik Posner, επιστήμονας του προγράμματος στο αρχηγείο της NASA στην Washington.


Οι προκλήσεις των μηχανικών τόσο στο σχεδιασμό του Οδυσσέα όσο και στην επίλυση προβλημάτων κατά τη διάρκεια της αποστολής ήταν πολύ μεγάλες.

Η μετάβαση στην ηλιακή τροχιά θα απαιτούσε τεράστια ποσά ενέργειας. Το διαστημόπλοιο θα ήταν εκτεθειμένο σε ακραία καιρικά φαινόμενα, η μεγάλη καμπύλη της τροχιάς του έθετε περιορισμούς στην επικοινωνία και απαιτείτο υψηλό βαθμό αυτονομίας. Ο θερμικός σχεδιασμός του διαστημικού οχήματος θα έπρεπε να αντέξει στις μεγάλες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας. Τα ηλεκτρονικά εξαρτήματα θα έπρεπε να κατασκευαστούν ώστε να αντέξουν στην ακτινοβολία και στις σκληρές συνθήκες κοντά στον Δία.

Το πιο σημαντικό ζήτημα ήταν η ενέργεια δεδομένης της πορείας του που θα ήταν μακρυά από τον ήλιο. Επιλέχθηκε για την παροχή ενέργειας ένα Radioisotope Thermoelectric Generator(RTG) σύστημα (διάσπαση ραδιενεργού ισοτόπου) αντί της ηλιακής ενέργειας.

Στη διάρκεια των 17 χρόνων η ενέργεια του σκάφους άρχισε σταδιακά να μειώνεται. Το διαστημόπλοιο δεν μπορεί να εκτελέσει όλες του τις επικοινωνίες, να λειτουργήσει τη θέρμανση και τον επιστημονικό εξοπλισμό ταυτόχρονα. «Αναμένουμε ότι σε ορισμένα τμήματα του σκάφους η θερμοκρασία θα φτάσει στους 2 βαθμούς Κελσίου πολύ σύντομα» δήλωναν οι επιστήμονες στα τέλη του προηγούμενου χρόνου.

Έγιναν αρκετές προσπάθειες να εξοικονομηθεί ενέργεια (60 watts), διακόπτοντας προσωρινά το κεντρικό σύστημα μετάδοσης (X-band transmitter) και να την διοχετεύσουν στην θέρμανση του σκάφους που θα του έδινε δύο επιπλέον χρόνια ζωής. Δυστυχώς κατά την πρώτη δοκιμή δεν κατάφεραν να το επαναφέρουν σε λειτουργία. Οι επιστήμονες είπαν ότι αυτός ήταν ο μόνος τρόπος για να συνεχιστεί η αποστολή και η απόφαση αυτή δεν πάρθηκε ελαφρά τη καρδία. Το αποτέλεσμα ήταν το διαστημόπλοιο να έχει χάσει την ικανότητά του να στέλνει μεγάλες ποσότητες επιστημονικών δεδομένων στη Γη (χρησιμοποιώντας S-band transmitter χαμηλής ισχύος) και το σταδιακό πάγωμα των γραμμών μεταφοράς καυσίμων. Αυτό σημαίνει ότι έπειτα από ένα ταξίδι 8,6 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων το σκάφος θα έμενε εκτός ελέγχου.

«Θα αποσπάσουμε και την τελευταία σταγόνα επιστήμης από αυτό που μπορούμε» είπε ο Richard Marsden επιστήμονας της ESA και manager της αποστολής. «Ο Οδυσσέας είναι ένας καταπληκτικός παλιός δουλευταράς. Έχει δώσει πολλά στην επιστήμη και διήρκεσε περισσότερο από όσο νομίζαμε»

Μολονότι οι δραστηριότητες του σκάφους θα σταματήσουν, οι επιστημονικές ανακαλύψεις από τα δεδομένα που έχει στείλει ο Οδυσσέας θα εξακολουθούν για πολλά χρόνια ακόμα. «Όταν και η τελευταία ροή δεδομένων φτάσει σίγουρα θα είναι δύσκολο να να πεις αντίο» δήλωσε ο Nigel Angold της ESA και operation manager της αποστολής.


Γεια σου Οδυσσέα και καλή συνέχεια στη περιπλάνησή σου που ποτέ δεν θα μάθουμε. Γεια σου Οδυσσέα που μας κάνεις υπερήφανους ως Έλληνες ακόμα και μετά από τόσες χιλιάδες χρόνια.

Αφιερωμένο εξαιρετικά στη betty.

Συνοδεία Μουσικής: Δύο επιλoγές από το POSTCAST με την αντίστοιχη ανάρτηση, με το Oxygene Part II και Part V του Jean Michel Jarre. Καλή ακρόαση!
---------------------------------------------------------
Πηγές:
1) European Space Agency - Ulysses
2) Ulysses Mission To End After 17 Years
3) Bye, Bye Ulysses
4) International Solar Mission to End Following Stellar Performance

ΙΟΥΛΙΟΣ 2008

"Σαν το χρηματιστήριο
έπαιξες τα όνειρά μου
και πέρασες για μετοχή
τη δόλια την καρδιά μου"


Καλό Μήνα σε όλους!


Οι ζέστες έσφιξαν για τα καλά και ακόμα δεν γνωρίζουμε τις πραγματικές διαθέσεις του Ιουλίου! Γυναικεία μαυρισμένα κορμιά διασταυρώνονται με τα έκπληκτα (πάντα) ανδρικά βλέμματα που αναρωτιούνται αν με λίγη ζέστη ακόμα θα μπορούσαν να αντέξουν και αυτά τα λίγα ρούχα που τα καλύπτουν.

Για να δούμε τι λένε τα άστρα τώρα που ο ήλιος μπαίνει στον Λέοντα! Άντρας λέων, όνομα και πράμα αφού είναι μεγαλόψυχος και γενναίος, εκδηλωτικός και ανοιχτόκαρδος. Μέσα του σμίγει η καλοσύνη και η αξιοπρέπεια παράλληλα με τον δογματισμό, τον σνομπισμό και την μισαλλοδοξία. Και τι δυναμισμό εκπέμπει η γυναίκα που είναι γεμάτη ζωντάνια και ερωτισμό με θεληματικότητα και με ένα βάδισμα γεμάτο αυτοπεποίθηση!

Μην μας τρομάζει η ζέστη όμως, τσάπες, φτυάρια, ψεκαστήρες, κλαδευτήρια ανά χείρας και πάμε ... να σώσουμε το βιός μας!

Αγροτικές Εργασίες Κατά Το Μήνα Ιούλιο

Γεωργία. Την τιμητική τους έχουν οι καλαμποκιές που τις κορφολογούμε για να ξεράνουμε και να αποθηκεύσουμε τα καλαμπόκια που θα γίνει τροφή των ζώων κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Χρωστάμε το δεύτερο σκάλισμα στα βαμβάκια ενώ στα καπνά εάν πέρασαν 20 ημέρες από το πρώτο σκάλισμα προγραμματίζουμε γρήγορα-γρήγορα και το δεύτερο.

Δενδροκομία. Με τη ψεκαστήρα στη πλάτη, κάνουμε μια γύρα και ψεκάζουμε τα εσπεριδοειδή, τις συκιές κλπ. Καταπολεμούμε το σκουλήκι στις μηλιές, στις αχλαδιές κλπ. Προσοχή στη Μεσογειακή μύγα που την πολεμάμε με διαζινόν ή καλύτερα με το φάρμακο που θα μας συστήσει ο γεωπόνος μας.

Ελαιοκομία. Μην ξεχάσουμε τον δεύτερο ψεκασμό για τον πυρηνοτρήτη. Τον φλοιοτρίβη τον παγιδεύουμε με τον εξής τρόπο: Αφήνουμε ξερά κλαδιά κάτω από τα δέντρα στα οποία πάει και φωλιάζει, και στη συνέχεια τα καίμε, καταστρέφοντας έτσι τα έντομα. Οι δακοπαγίδες που λέγαμε τον περασμένο μήνα γίνονται με μπουκάλια που έχουν μέσα πορτοκαλάδα και γύρω στα τοιχώματα τρύπες. Πάει ο δάκος να πιει πορτοκαλάδα, παγιδεύεται στο μπουκάλι και δεν μπορεί να βγει. Τέτοιους φυσικούς τρόπους χρησιμοποιούν στην βιολογική καλλιέργεια για την καταπολέμηση των ζιζανίων.

Αμπελουργία. Επειδή με τον περονόσπορο δεν έχουμε ξεμπερδέψει, κάνουμε τα τελευταία ραντίσματα στα αμπέλια. Με θειάφισμα πολεμάμε την ευδεμίδα και την κολχυλίδα. Ελέγχουμε τα τσαμπιά, υποστυλώνουμε όπου χρειάζεται τις βέργες με τα σταφύλια και ξεφυλλίζουμε όπου υπάρχει ανάγκη. Επειδή ίσως νομίζεται ότι αυτές οι αρώστειες είναι παιγνιδάκι, διαβάστε εδώ κάποιες γεωργικές προειδοποιήσιες από το Περιφερειακό Κέντρο Προστασίας Φυτών και Ποιοτικού ελέγχου Καβάλας.

Λαχανοκομία. Την περισσότερη δουλειά την έχουμε αυτό το μήνα στο λαχανόκηπο αφού έχουμε να κάνουμε πολλά μαζέματα και συσκευασίες. Η μπάστρα φουντώνει και πρέπει να κάνουμε προληπτική και συστηματική καταπολέμηση με θειαφίσματα και ραντίσματα. Συνεχίζουμε να φυτεύουμε πράσα, κουνουπίδια, λάχανα και αναρριχώμενα φασόλια.

Ανθοκομία. Δεν σταματάμε τα ποτίσματα στον ανθόκηπο ενώ συνεχώς ελέγχουμε για αρρώστιες. Μαζεύουμε τους σπόρους και τους φυλάμε σε σακουλάκια από τουλουπάνι. Η γιαγιά μου το τουλουπάνι το έλεγε και τσαντίλα και νομίζω ότι το έλεγαν έτσι από τη τσαντίλα τους όταν σούρωναν το γάλα, και καμιά φορά ξέφευγε καμιά τρίχα από τη γίδα και περνούσε από τις μικρές τρυπούλες που είχε το ύφασμα. Επίσης βγάζουμε τους βολβούς από τα ζουμπούλια, τις τουλίπες κλπ από τις γλάστρες, και αφού τους βάλουμε για 2-3 μέρες στον ήλιο, τους φυλάμε μέσα σε άμμο, σε μέρος δροσερό και αν είναι δυνατόν υπόγειο.

Μελισσοκομία. Είναι ο μήνας που πρέπει να τρυγήσουμε τις κυψέλες που βόσκουν το θυμάρι. Βλέποντας τα πάντα γύρω να ξεραίνονται πρέπει να μεταφέρουμε τις κυψέλες σε ψηλότερα μέρη, κοντά σε νερό και βοσκή. Είναι ευκαιρία για παραγωγή βασιλικού πολτού.

Πτηνοτροφία. Στη πτηνοτροφία ο κανόνας είναι η καθαριότητα, η δροσιά στους θαλάμους των πτηνών και η συχνή ανανέωση του νερού.

Κτηνοτροφία. Δεν αφήνουμε τα ζώα να τα βλέπει ο ήλιος και προσέχουμε να μην κολλήσουν μεταδοτικές αρρώστιες. Θειαφίζουμε τα κτηνοτροφικά φυτά κατά της "στάχτης" και επιτόπου κόβουμε και καίμε το τριφύλλι που έχει προσβληθεί από κοσκούτα.

Λέει ο σοφός λαός μας:

- Αγέρας και γυναίκα δεν κλειδώνονται
- Γερου πορδή μην ακούς, λόγο ν΄ακούς
- Έκλασε η νύφη σχόλασε ο γάμος
- Η γυναίκα με το κλάμα και ο κλέφτης με τους όρκους

Συνοδεία Μουσικής: Επιλoγή από το POSTCAST η αντίστοιχη ανάρτηση, με τον Βαγγέλη Γερμανό να μας ερμηνεύει την Κρουαζιέρα, έτσι για να μπαίνουμε σιγά-σιγά σε mode καλοκαιρινών διακοπών. Καλής σας ακρόαση!

Monte Carlo

Δυναμώστε τη μουσική, ξεσκονίστε τις βαλίτσες και ετοιμαστείτε για ένα ταξίδι στο Μόντε Κάρλο! Πριν ξεκινήσουμε, στα γρήγορα να μάθουμε δυο τρια πράγματα για την περιοχή.

Το πριγκιπάτο του Μονακό βρίσκεται κυριολεκτικά στην αγκαλιά της Γαλλίας εκτός της μιας πλευράς που βρέχεται από τη Μεσόγειο. Είναι μόλις 1,95 τ.χλμ και καταλαμβάνεται ολόκληρο από την ομώνυμη πόλη. Το Μόντε Κάρλο, η πολυτελής λουτρόπολη με το φημισμένο καζίνο, την πανοραμική θέα , τους γραφικούς δρόμους και το γνωστό ράλι, είναι μια από τις τέσσερες περιοχές που αποτελούν το πριγκιπάτο και βρίσκεται πάνω στις πλαγιές λόφων, στο κεντρικό τμήμα της περιοχής.

Τον Ιούλιο του 2005 αρχηγός κράτους ανέλαβε ο Αλβέρτος Β' (γνωστός αθλητής του Ολυμπιακού αθλήματος μπόμπσλεντ!!!), παραλαμβάνοντας την ηγεσία του πριγκιπάτου από τον πατέρα του, Ρενιέ Γ'.

Έχουν βρεθεί ίχνη ανθρώπινης δραστηριότητας στη περιοχή τα οποία χρονολογούνται από την Νεολιθική εποχή. Στα αρχαία χρόνια πέρασε διαδοχικά στην κυριαρχία των Φοινίκων (10ος αι. π.Χ.), των Ελλήνων (5ος αι. π.Χ), των Καρχηδονίων και των Ρωμαίων.

Το 1297 η γενοβέζικη ισχυρή οικογένεια των Γκριμάλντι, κατέλαβε την περιοχή του Μονακό. Αν και σύμμαχοι των Γάλλων, το 1524 οι Γκριμάλντι αναγκάστηκαν να ζητήσουν προστασία από την Ισπανία φτάνοντας το 1605 η προστασία να έχει μετατραπεί σε πραγματική κατοχή. Το 1641 με τη συνθήκη της Περόν, η Γαλλία ανέλαβε και πάλι την προστασία του πριγκιπάτου ενώ το 1793 το καθεστώς της Γαλλικής Επανάστασης αφαίρεσε την εξουσία από τον οίκο Γκριμάλντι και προσάρτησε την περιοχή στα εδάφη της. Μετά την πτώση του Ναπολεόντα Α', οι Γκριμάλντι επέστρεψαν στον πριγκιπικό θρόνο (όπου και κυβερνούν μέχρι σήμερα ) και το 1814 με τις αποφάσεις του Συνεδρίου της Βερόνας, το Μονακό τάχθηκε υπό τη προστασία της Σαρδηνίας. Η έκταση του πριγκιπάτου μειώθηκε, όταν το 1960 παραχωρήθηκε στη Γαλλία η Νίκαια και ένα χρόνο μετά οι περιοχές Μαντόν και Ροκαμπρέν. Το 1861 το πριγκιπάτο ξανακέρδισε την ανεξαρτησία του (κάτω από γαλλικό έλεγχο), ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα καθιερώθηκε η τελωνειακή του ένωση με τη Γαλλία.

Στις αρχές του 20ού αι. η δυναστεία των Γκριμάλντι έμεινε χωρίς άρρενες διαδόχους, αλλά η συνέχεια του οίκου εξασφαλίστηκε με τους γάμους των θυγατέρων των τότε πριγκίπων, οι οποίες έδωσαν το όνομα των Γκριμάλντι στους συζύγους τους.

Ο Ρενιέ Γ' έγινε πρίγκιπας του Μονακό το 1949 όταν η απεξάρτηση από τη Γαλλία είχε αρχίσει να σταθεροποιείται. Παντρεύτηκε την Αμερικανίδα ηθοποιό Γκρέις Κέλι, η οποία το 1982 σκοτώθηκε σε αυτοκινητικό δυστύχημα. Ο ίδιος πέθανε το 2005 μετά την άσχημη κατάσταση της υγείας του.

Για το τι θα επισκεφτείτε ανατρέξτε στην επίσημη σελίδα του πριγκιπάτου. Σίγουρα θα σας εντυπωσιάσει η δόμηση των κτιρίων, το ένα πάνω στο άλλο και όλα μαζί πάνω στους βράχους με τους φιδογυριστούς δρόμους. Άλλωστε με βάση τα στοιχεία του 2002, θεωρείται η πιο πυκνοκατοικημένη χώρα του κόσμου με 16.842 κατοίκους ανά τ.χλμ.

Θα σας πω μόνο ότι το γκραν πρι παραμένει το πιο εκθαμβωτικό (και εμπορικό) γεγονός της Φόρμουλα 1 και έχει την υψηλότερη τηλεθέαση. Μόνο οι αποστολές που συμμετέχουν αριθμούν περίπου 4.000 άνθρώπους και με αποσκευές που ζυγίζουν πάνω από 760 τόνους.

Ο λόγος για όλα αυτά ήταν να ακούσουμε ένα χαρούμενο τραγουδάκι, να δούμε δυο-τρεις καλοκαιρινές φωτογραφίες και να ευχηθώ καλό καλοκαίρι σε αυτούς που ήδη απολαμβάνουν ή σχεδιάζουν τις διακοπές τους! Πως τα έμπλεξα έτσι…

Η φωτογραφία του ηλιοβασιλέματος είναι στον Πόρο, στη θάλασσα του Γαλατά και έχει τραβηχτεί πριν 10 χρόνια από μηχανή μιας χρήσης που πωλείται στα περίπτερα. Οι υπόλοιπες είναι πριν 8 χρόνια, από ένα πρωινό μπαίνοντας στη Λευκάδα μετά από μια εβδομαδιαία περιπλάνησης στα όμορφα και σε κάποια απρόσητα νησιά του Ιονίου. Ο ήλιος και στις δυο περιπτώσεις ζωγραφίζει με το χρώμα του τη φύση.

Λοιπόν, νοικιάζουμε ιστιοπλοικό (αυτό το κόστος τουλάχιστον προς παρόν το αντέχουμε!) και ξεκινάμε ταξιδάκι για τα νησιά του Αιγίου και όποιος αντέξει μετά μέχρι τα κοσμοπολίτηκα λιμάνια του Μόντε Κάρλο!

Και για τα κορίτσια που τους υποσχέθηκα βόλτα (ναι ναι, εσύ και εσύ, μην κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε), μόλις φτάσουμε θα πάμε αεροδρόμιο να πάρουμε τη Natalia (της το έχω υποσχεθεί από πέρσι!) που έρχεται από Ρωσία, μήπως κάνουμε και τη φωτογράφιση που λέγαμε. Στη συνέχεια μας περιμένει βόλτα στους γραφικούς δρόμους της πόλης με το ανοικτό αυτοκίνητο, το κασσετόφωνο να παίζει Ξάξακες στη διαπασών και τα φουλάρια να ανεμίζουν στον αέρα!

Συνοδεία Μουσικής: Επιλoγή από το POSTCAST η αντίστοιχη ανάρτηση, με τους Ξάξακες να ερμηνεύουν ένα χαρούμενο και glam τραγούδι, το Monte Carlo, άλλωστε αυτός ήταν ένας από τους λόγους για αυτή την ανάρτηση!

Velcro

Ο άνθρωπος από την αρχή της ύπαρξής του παρατηρεί τη φύση, προσπαθεί να αντιγράψει τους μηχανισμούς της για να τους εφαρμόσει στην καθημερινότητά του. Τα ζώα και τα φυτά που μέσα από πολύχρονες διαδικασίες έχουν προσαρμοστεί απόλυτα με το περιβάλλον, λύνοντας πρακτικά προβλήματα που έχουν πρωταρχική σημασία για την επιβίωσή τους, έχουν γίνει πηγή έμπνευσης των μηχανικών για τη δημιουργία νέων υλικών και κατασκευών.

Ο κλάδος της επιστήμης που ασχολείται με την άντληση ιδεών από τις φυσικές δομές για το σχεδιασμό μηχανολογικών κατασκευών ονομάζεται ΒΙΟΜΙΜΗΤΙΚΗ. Τον όρο εισήγαγε το 1969 ο Otto H. Schmitt, αφού είχε προηγηθεί το 1960 ο όρος ΒΙΟΝΙΚΗ από τον Jack Steele για να περιγράψει την αντιγραφή, τη μίμηση και την εκμάθηση από τη βιολογία.

Μερικά ενδεικτικά παραδείγματα που έχουν εμπνεύσει τους επιστήμονες ή ακόμα βρίσκονται στο πεδίο έρευνας των επιστημών:

Τα πούπουλα του πιγκουΐνου gentoo (Pygoscelispapua) προσφέρουν θερμοκρασιακή σταθερότητα σε διαφορές θερμοκρασίας έως και 60οC. Η κατσαρίδα της ερήμου (Arenivagainvestigata) μπορεί και συλλέγει νερό από τον ξηρό αέρα. Οι τρίχες στην επιφάνεια του ποδιού της σαύρας gecko (Hemidactylusgarnotii) και ο τρόπος που διακλαδίζονται οι τένοντες των δακτύλων για να επιτύχουν ισοκατανομή του βάρους της, την βοηθούν να αναρριχείται σε κατακόρυφους τοίχους.

Η μαργαριταρόριζα που βρίσκεται στο κέλυφος πολλών ειδών, έχει στην βασική σύνθεσή της ένα ανθρακικό ασβέστιο που χρησιμοποιείται στις δημιουργίες σύνθετων υλικών. Ο τρόπος που λειτουργούν τα δομικά στοιχεία του σφουγγαριού, δηλαδή να συλλέγουν το φως από όλες τις κατευθύνσεις σε μεγάλα βάθη και να το μεταφέρουν στο εσωτερικό του οργανισμού τους, ήταν το έναυσμα για την ανακάλυψη των οπτικών ινών.

Ο ιστός της αράχνης είναι ακόμα αντικείμενο μελέτης των επιστημόνων εδώ και πολλά χρόνια, αφού είναι ένα από τα ανθεκτικότερα υλικά. Δεδομένου του μικρού βάρους μπορεί να είναι έξη φορές ανθεκτικότερος από το ατσάλι, είναι ελαστικός και εκτείνεται μέχρι και 30% του αρχικού μήκους του αλλά το πιο σημαντικό χαρακτηριστό είναι η σκληρότητά του.

Μελετάται η δομή του ξύλου που παρουσιάζει εκπληκτική ιεραρχική οργάνωση με αποτέλεσμα τη μεγάλη αντοχή, τη δυσκαμψία και τη σκληρότητα. Υπάρχουν τροπικά πτηνά και σκαθάρια που το χρώμα τους δεν οφείλεται σε χρωστικές ουσίες αλλά σε μικροδομές που είναι διατεταγμένες με τέτοιο τρόπο ώστε να αντανακλούν συγκεκριμένα μήκη κύματος.

Τα ράμφη των τουκάν που είναι υπόδειγμα δυνατής και ελαφριάς κατασκευής, τα αγκάθια των σκαντζόχοιρων και των τρωκτικών της οικογένειας Erethizontidae αποτελούν θαύματα δομικής οικονομίας και ανθεκτικότητας.

Οι πυγολαμπίδες παράγουν φως παραμένοντας δροσερές, καταναλώνοντας σχεδόν μηδενική ενέργεια όταν ένας λαμπτήρας σπαταλά το 98% της ενέργειάς του σε εμπεμπόμενη θερμότητα. Τα σκαθάρια της οικογένειας Carabidae στο πίσω μέρος του σώματός τους, διαθέτουν έναν θάλαμο ανάφλεξης υψηλής απόδοσης που εκτοξεύει χημικά ενάντια στους εχθρούς του ενώ κάποια άλλα γεννούν τα αυγά τους πάνω σε ξύλα που μόλις έχουν καεί. Έχουν την ικανότητα να ανιχνεύουν με ακρίβεια την υπέρυθρη ακτινοβολία που παράγεται από τη φωτιά σε ένα δάσος από απόσταση χιλιομέτρων. (Η αμερικάνικη αεροπορία μελετά το θέμα…)

Η μελέτη των όζων στα μπροστινά άκρα των λοβών της ουράς της μεγάλης φάλαινας θα βοηθήσει στη μείωση της αντίστασης των αεροπλάνων. Στο Βερολίνο θέλουν να κατασκευάσουν φτερά αεροπλάνου που να αλλάζουν σχήμα εν πτήση, μιμούμενα τα φτερά αρπακτικών ενώ στη Ζιμπάμπουε οι αρχιτέκτονες μελετούν τον τρόπο με τον οποίο οι τερμίτες ρυθμίζουν τη θερμοκρασία, την υγρασία και τον αέρα στους λοφίσκους τους, ώστε να τον εφαρμόσουν στην κατασκευή βιοκλιματικών κτιρίων.

Οι Ιάπωνες ιατρικοί ερευνητές έφτιαξαν βελόνες που είναι οδοντωτές στην άκρη, για να ελαττώσουν τον πόνο που προκαλεί μια ένεση μιμούμενοι τις προβοσκίδες των κουνουπιών ενώ είναι πολλά τα παραδείγματα εφαρμογής της Βιομιμητικής στη ρομποτική και στην κατασκευή τεχνικών μελών, μυών και βραχιόνων στην ιατρική.

Το πιο αντιπροσωπευτικό είδος της βιομιμητικής είναι το velkro. Πηγή έμπνευσης το είδος αγκαθιού (burdock, Arctiumminus), του οποίου οι σπόροι είναι εφοδιασμένοι με «άγκιστρα» προκειμένου να προσκολλώνται στα ζώα ή σε ρούχα για να διασπείρονται εύκολα.

Velcro

Velcro, είναι η εμπορική ονομασία της σύνδεσης επιφανειών με την τεχνολογία hook-and-loop. Αποτελείται από δύο μέρη υφάσματος, το πρώτο είναι καλυμμένο από μικροσκοπικά άγκιστρα και το δεύτερο από μικροσκοπικούς βρόγχους. Όταν οι δύο πλευρές πιεστούν μαζί, τα άγκιστρα γαντζώνουν στους βρόγχους και κρατούν τα δύο μέρη σταθερά μαζί.

Η τεχνολογία hook-and-loop επινοήθηκε το 1941 (αλλού το 1948) από τον Ελβετό μηχανικό George de Mestral που έζησε στο Commugny της Ελβετίας. Η ιδέα του ήρθε όταν μετά την επιστροφή από ένα ταξίδι κυνηγιού με τον σκύλο του στις Άλπεις, προσπαθούσε να βγάλει τις κολλιτσίδες από το παντελόνι του και από το τρίχωμα του σκύλου του. Εξετάζοντας αυτές με το μικροσκόπιο ανακάλυψε τους μικροσκοπικούς γάντζους και σκέφτηκε την δυνατότητα δύο υλικών να συνδέονται με έναν απλό τρόπο, εάν κατάφερνε κάπως να πολλαπλασιάσει τα άγκιστρα και τους βρόγχους. Έτσι κατέληξε στην εφεύρεση του velkro. Είναι μια σύνθεση από δύο γαλλικές λέξεις, τη velousrs που σημαίνει βελούδο και από την crochet που σημαίνει γάντζος.

Αρχικά η ιδέα του δεν αντιμετωπίστηκε με σοβαρότητα οπότε μετέβει στη Lyon όπου εκείνη την εποχή ήταν το κέντρο της ύφανσης και κατάφερε να κερδίσει την υποστήριξη ενός υφαντουργού. Χρησιμοποίησε στην αρχή βαμβακερά υφάσματα αλλά σχίζονταν εύκολα και κατέληξε στο νάιλον, σε μια πρόσφατη για την εποχή επινόηση, που φαινόταν να έχει πολλά πλεονεκτήματα. Δεν έσπαζε, δεν σάπιζε, δεν μούχλιαζε και μπορούσε να παράγει πολλές ίνες διαφορετικού πάχους. Ήταν ιδανικό για τη κατασκευή των μικρών βρόγχων και μάλιστα κάνοντας διάφορες δοκιμές ανακάλυψε ότι είχε καλύτερα αποτελέσματα όταν ήταν ραμμένο κάτω από ζεστό υπέρυθρο φως -οι βρόγχοι διατηρούσαν το σχήμα τους και ήταν ανθεκτικοί. Μετά από πολλές δοκιμές, πήρε ένα ψαλίδι, έκοψε τις κορυφές των βρόγχων και έτσι δημιούργησε τα άγκιστρα. Στις επόμενες βελτιώσεις ενισχύθηκαν τα νήματα από πολυεστέρα.

Ο De Mestral, χρειάστηκε 10 ολόκληρα χρόνια για να δημιουργήσει μια αυτοματοποιημένη μηχανική διαδικασία παραγωγής του velcro. Το 1951 υπέβαλε την ιδέα του για ευρεσιτεχνία όπου και του χορηγήθηκε το 1955. Όταν το 1978 έληξε το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του, προκλήθηκε πλημμυρίδα από φτηνές απομιμήσεις, προερχόμενες από Ταιβάν, Κίνα και Νότιο Κορέα. Σήμερα το όνομα velcro είναι το εμπορικό σήμα σε περισσότερα από 300 προϊόντα, σε περισσότερες από 159 χώρες.

Παρόλα αυτά το velcro άργησε να κατακτήσει την κλωστοϋφαντουργία. Πρώτα χρησιμοποιήθηκε στην αεροναυπηγική, για τα βοηθήσει τους αστροναύτες με τις ογκώδεις στολές, αργότερα από τους σκιέρ που η στολή τους έμοιαζε με των αστροναυτών για να ακολουθήσει ο χώρος των καταδύσεων. Στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε για τη στήριξη θηκών στους τοίχους και στα παιδικά ενδύματα. Το velcro πάντως έγινε ευρύτερα γνωστό με την αποδοχή της χρήσης του από τη NASA .

Είναι ένα προϊόν εύκολο στη χρήση και η συγκράτηση που κάνει είναι εκπληκτικά ισχυρή, αρκούν 2 τετραγωνικές ίντσες κομματιού velcro για να συγκρατήσουν μια επιφάνεια 175lb. Είναι ασφαλές χωρίς να χρειάζεται συντήρηση και με ελάχιστη μείωση της αποτελεσματικότητάς του μετά από πολύ χρήση. Όμως, κάνει θόρυβο κατά την απομάκρυνση των δύο πλευρών, συσσωρεύονται τρίχες και σκόνη, οι βρόγχοι μπορεί να σπάσουν ή να επιμηκυνθούν μετά από μήνες τακτικής χρήσης, ενώ κάποια είδη ένδυσης μπορούν να υποστούν βλάβη εάν κάποιος επιχειρήσει βίαια. Ο δε θόρυβος το κάνει ακατάλληλο για ορισμένες εφαρμογές

Η ονομασία Velcro έχει συνδεθεί με το συγκεκριμένο τύπο προϊόντος. Η ίδια η εταιρία έχει απαγορεύσει στους εργαζομένους της να χρησιμοποιεί αυτόν τον όρο. «Velcro είναι το όνομα των εταιρειών μας και είναι σήμα κατατεθέν για τα προϊόντα μας. Δεν είναι γενικά η ονομασία του προϊόντος που δένει παπούτσια, τσέπες, και εκατοντάδες άλλα πράγματα. Το προϊόν είναι γενικά γνωστό ως "hook-and-loop fastener" ή "touch fasteners"».

Το velcro χρησιμοποιήθηκε κατά την διάρκεια της πρώτης χειρουργικής επέμβασης τεχνικής καρδιάς.

Η NASA είναι ένας μεγάλος χρήστης του velcro. Κάθε διαστημικό λεωφορείο έχει δέκα χιλιάδες ίντσες μιας ειδικής έκδοσης velcro με βρόγχους που είναι κατασκευασμένοι από teflon, άγκιστρα από πολυεστέρα και γυάλινη υποστήριξη. Χρησιμοποιείται παντού, στις στολές των αστροναυτών, στον εξοπλισμό της πρόσδεσης, για προσωρινή κατοχή αντικειμένων, εσωτερικά στα κράνη για να ξύνονται οι αστροναύτες, στους δίσκους με τα γεύματα που συγκρατούνται από τους μηρούς τους.

Ένας άλλος μεγάλος χρήστης είναι ο στρατός των ΗΠΑ. Χρησιμοποιούν τη τεχνολογία hook and loop στις στολές για να συγκρατούν διακριτικά και αποσπώμενα κομμάτια ή συσκευές. Η εταιρία Velcro, δημιούργησε μια ειδική έκδοση του προϊόντος, που μειώνει το θόρυβο κατά τη χρήση πάνω από 95% για να μην προδίδετε έτσι η θέση των στρατιωτών. Η διαδικασία κατασκευής αυτής της έκδοσης παραμένει μυστική.

Ο David Letterman κατά την διάρκεια της εκπομπής Late Night στο NBC στις 28 Φεβρουαρίου του 1984, έδειξε πως ένας άνθρωπος με αρκετό velcro πάνω του, μπορεί να πηδήσει και να κολλήσει πάνω σε ένα τοίχο. Αυτό ήταν το γεγονός που έδωσε στο προϊόν εθνική δημοσιότητα. Ο Jeremy Bayliss και ο Graeme Smith στη Νέα Ζηλανδία, βλέποντας τους αστροναύτες να κρατιούνται από τους τοίχους στα διαστημικά τους ταξίδια, δημιούργησαν τον εξοπλισμό για τον "human fly" και τον πουλούσαν στην νέα Ζηλανδία. Έτσι εμφανίστηκαν εταιρίες που ενοικίαζαν τοίχους από velcro και ειδικές στολές για 400-500 δολάρια την ημέρα για διαγωνισμούς με στόχο ποιος θα φτάσει πιο ψηλά από το έδαφος.

Το σπορ μεταφέρθηκε στην Αμερική μετά από μια δημοσίευση στο Sports Illustrated. O Adam Powers and o Stephen Wastell του Perfect Tommy's bar στην Νέα Υόρκη, έγιναν οι διανομείς του εξοπλισμού στην Αμερική. Σήμερα υπάρχουν αρκετά μπαράκια στη Νέα Ζηλανδία που έχουν τέτοιους τοίχους για διασκέδαση.

Είδαμε στην ταινία "2001: A Space Odyssey", τους επιβάτες του διαστημοπλοίου να φορούν παντόφλες με σόλες από velcro, στο Star Trek για να συγκρατούν τον εξοπλισμό στους ιμάντες και στα παντελόνια, ακόμα το 1996 ο Τζον Φρανκενχάιμερ στην ταινία "Το νησί του Δρ Moreau", ο βοηθός του γιατρού χαριτολογώντας ισχυρίζεται ότι ο γιατρός κέρδισε το βραβείο Νόμπελ για την εφεύρεση του velcro. Έχει τόσο ενσωματωθεί στη λαϊκή κουλτούρα που έγινε και ρήμα, "velcroed" που σημαίνει ότι κάποιος έχει δεθεί με velcro.

Ο De Mestral κάποτε έδωσε μια συμβουλή στα στελέχη της Velcro: «Εάν οποιοσδήποτε από τους υπαλλήλους σας ζητήσει δύο εβδομάδες διακοπές για να πάει κυνήγι, λέμε "ναι"».


Συνοδεία Μουσικής: Επιλoγή από το POSTCAST η αντίστοιχη ανάρτηση, με τον James Brown σε μια εκτέλεση του "It's A Man's Man's Man's World" που μου αρέσει πάρα πολύ. Τώρα γιατί διάλεξα αυτό το τραγούδι ....ούτε και εγώ ξέρω!

Survival

Survival ονομάζεται η μόνη διεθνής οργάνωση, η οποία υποστηρίζει τα δικαιώματα των αυτοχθόνων πληθυσμών σε ολόκληρο τον κόσμο. Ιδρύθηκε το 1969 μετά από ένα άρθρο του Norman Lewis στην Sunday Times του Ηνωμένου Βασιλείου που πρόβαλλε τις σφαγές, τη γενοκτονία και τη κλοπή της γης που διαδραματιζόταν στον Αμαζόνιο της Βραζιλίας. Όπως πολλές σύγχρονες φρικαλεότητες έτσι και η ρατσιστική καταπίεση των Ινδιάνων της Βραζιλίας έγινε στο όνομα της "οικονομικής ανάπτυξης".

Σήμερα, η Survival έχει υποστηρικτές σε 82 χώρες. Η δράση τους οδηγείται από τρεις συμπληρωματικές κατευθύνσεις: την εκπαίδευση, την υποστήριξη και τις ενημέρωσης του κόσμου. Συνεργάζονται στενά με τις τοπικές οργανώσεις των αυτοχθόνων πληθυσμών και εστιάζουν σε αυτούς τους πληθυσμούς που έχουν να χάσουν αρκετά, ερχόμενοι σε επαφή με τον έξω κόσμο.

Πιστεύουν ότι η κοινή γνώμη είναι η πιο αποτελεσματική δύναμη για να πετύχουν τους στόχους τους. Τα εκπαιδευτικά τους προγράμματα αποσκοπούν στο να βοηθήσουν τους λαούς της "δύσης" και της "ανατολής" να γκρεμίσουν το μύθο, ότι οι αυτόχθονες πληθυσμοί είναι κειμήλια, που προορίζονται να αφανιστούν εξαιτίας της "προόδου". Αντίθετα, προάγουν το σεβασμό για αυτούς τους πολιτισμούς και ερμηνεύουν τη σπουδαιότητα του τρόπου ζωής τους. Το εκπαιδευτικό τους έργο περιλαμβάνει δωρεάν υλικό για εκπαιδευτικούς και μαθητές, διαλέξεις και σεμινάρια σχετικά με τους αυτόχθονες πληθυσμούς σε σχολεία και ενημέρωση του κοινού μέσα από δημόσιες συζητήσεις, βιβλία, συνέδρια, έκθεση φωτογραφίας κλπ.

Προσφέρουν βήμα στους εκπροσώπους των διαφόρων φυλών ώστε να μιλήσουν απευθείας με τις επιχειρήσεις οι οποίες εισβάλουν στη γη τους. Επίσης ενημερώνουν τους αυτόχθονες πληθυσμούς, χρησιμοποιώντας τόσο το ραδιόφωνο όσο και το γραπτό λόγο, ενημερώνοντάς τους για τις άλλες φυλές και για τις πιθανές απειλές από τις πολυεθνικές εταιρείες. Με τον τρόπο αυτό, τους δίνουν πρόσβαση σε πληροφορίες που χρειάζονται για να κάνουν τη φωνή τους να ακουστεί.

Η Survival, επίσης παίζει σημαντικό ρόλο στην εξασφάλιση επαρκούς χρηματοδότησης για ανθρωπιστική βοήθεια και για εκπαιδευτικά και ιατρικά προγράμματα. Ένα καλό παράδειγμα είναι η φαρμακευτική Yanomami, η οποία βοήθησε στην σχεδόν πλήρη εξάλειψη της ελονοσίας σε ορισμένες ινδικές περιοχές.

Η Survival, τρέχει σε όλο τον κόσμο καμπάνιες, για την υποστήριξη των φυλετικών κοινοτήτων. Ήταν οι πρώτοι που χρησιμοποίησαν σαν μέσο πίεσης την αποστολή μαζικών επιστολών και έχουν συντονισμένη δράση από τη Σιβηρία έως τη Μαλαισία και από τον Καναδά έως την Κένυα. Υπάρχουν πάρα πολλές επιτυχίες από τη δράση της οργάνωσης. Το 2000, για παράδειγμα, η Ινδική κυβέρνηση εγκατέλειψε το σχέδιο να μεταφέρει την απομονωμένη φυλή Jarawa, μετά την παραλαβή 150-200 επιστολών ημερησίως από τους υποστηρικτές της Survival σε ολόκληρο τον κόσμο. Ακόμα, λίγο πιο πριν από αυτό το γεγονός, ο κυβερνήτης της δυτικής Σιβηρίας επέβαλε πενταετή απαγόρευση στην εξόρυξη πετρελαίου στο έδαφος της Yugan Khanty μετά από πιέσεις της οργάνωσης.

Οι καμπάνιες δεν στοχεύουν μόνο σε κυβερνήσεις, αλλά και σε εταιρείες, τράπεζες, αντάρτες, ή οποιονδήποτε άλλο παραβιάζει τα δικαιώματα των αυτοχθόνων πληθυσμών. Η Survival, ήταν η πρώτη οργάνωση που είχε εφιστήσει την προσοχή στα καταστρεπτικά αποτελέσματα της Παγκόσμιας Τράπεζας που σήμερα αναγνωρίζεται ως μια από τις κύριες αιτίες κακού σε πολλές φτωχές χώρες. Εκτός από τις επιστολές διαμαρτυρίας χρησιμοποιούν και άλλες τακτικές, όπως διαμαρτυρίες έξω από πρεσβείες, για άμεση άσκηση πιέσεων.

Η Survival, είναι η μεγαλύτερη οργάνωση και μια από τις παλαιότερες, που αγωνίζονται για τα δικαιώματα των αυτοχθόνων πληθυσμών. Είναι επίσης η μόνη που κάνει χρήση της κοινής γνώμης και της δημόσιας δράσης για να εξασφαλίσει μακροπρόθεσμα την ευημερία των αυτοχθόνων πληθυσμών. Είναι η μόνη μεγάλη οργάνωση στον τομέα που αρνείται τη χρηματοδότηση από εθνικές κυβερνήσεις και εξαρτάται μόνο από την υποστήριξη του κόσμου που τους διασφαλίζει ελευθερία στη δράση. Το υλικό της δημοσιεύεται σε διάφορες γλώσσες σε όλο τον κόσμο. Αναγνωρίζεται σαν μορφή φιλανθρωπίας στη Βρετανία, στη Γαλλία, στην Ιταλία και στην Ισπανία.

Η Survival είναι η μόνη διεθνής οργάνωση που έχει τιμηθεί με διάκριση "Right Livelihood Award", γνωστό και ως «εναλλακτικό βραβείο Νόμπελ», καθώς με το Ισπανικό "Premio Léon Felipe" και το ιταλικό "Medaglia della Presidenza della Camera dei Deputati" . Το πιο σημαντικό είναι ότι το έργο τους έχει επικροτηθεί από αμέτρητους αυτόχθονες πληθυσμούς και τις οργανώσεις τους σε ολόκληρο τον κόσμο.

Μια από τις τελευταίες εκστρατείες είναι για μια απομονωμένη (uncontacted) φυλή που φωτογραφήθηκε κοντά στα σύνορα Βραζιλίας και Περού.



Μέλη μιας από τις τελευταίες απομονωμένες φυλές στον κόσμο εντοπίστηκαν στα τέλη Μαΐου και φωτογραφήθηκαν από αέρος κοντά στα σύνορα της Βραζιλίας με το Περού. Οι φωτογραφίες ελήφθησαν κατά τη διάρκεια αρκετών πτήσεων πάνω από ένα από τα πιο απομακρυσμένα μέρη του τροπικού δάσους του Αμαζονίου στη Βραζιλία.

«Κάναμε την πτήση για να δείτε τα σπίτια τους, να δείτε ότι είναι εκεί, να δείτε ότι υπάρχουν», δήλωσε ο José Carlos dos Reis Meirelles Júnior, εμπειρογνώμων για τις απομονωμένες φυλές που εργάζεται στο τμήμα Ινδιάνικων υποθέσεων της Βραζιλιάνικης κυβέρνηση. «Αυτό είναι πολύ σημαντικό, διότι υπάρχουν κάποιες αμφιβολίες για την ύπαρξή τους".

Ο Meirelles αναφέρει, ότι τα μέλη της ομάδας αυξάνονται. Κάποιες ομάδες στη περιοχή των οποίων τα σπίτια έχουν φωτογραφηθεί από τον αέρα, διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο από την παράνομη υλοτομία στο Περού. Η υλοτομία, οδηγεί τις φυλές πάνω από τα σύνορα και θα μπορούσε να οδηγήσει σε σύγκρουση με τους εκτιμώμενους πεντακοσίους απομονωμένους Ινδιάνους που κατοικούν ήδη στη βραζιλιάνικη πλευρά.

«Αυτό που συμβαίνει σε αυτή την περιοχή (του Περού) είναι ένα μνημειώδες έγκλημα κατά του φυσικού κόσμου, των φυλών, της πανίδας και είναι ακόμη μια μαρτυρία για την πλήρη έλλειψη ορθολογισμού με την οποία εμείς, οι "πολιτισμένοι", αντιμετωπίζουμε τον κόσμο», δήλωσε ο κ. Meirelles .

Υπάρχουν πάνω από εκατό απομονωμένες (uncontacted) φυλές παγκοσμίως, με τους περισσότερους από τους μισούς να ζουν στη Βραζιλία ή από το Περού. Όλοι αυτοί διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο. Καθώς απομακρύνονται από τη γη τους, άλλοι σκοτώνονται και άλλοι αποδεκατίζονται από νέες ασθένειες. Η οργάνωση έχει δρομολογήσει μια επείγουσα καμπάνια για να προστατευθεί η γη τους, και μια μοναδική κινηματογραφική αφήγηση από την ηθοποιό Julie Christie.

Ο Stephen Corry διευθυντής της Survival, δήλωσε ότι «Οι φωτογραφίες αυτές είναι ακόμη μία απόδειξη ότι οι απομονωμένες φυλές πραγματικά υπάρχουν. Ο κόσμος πρέπει να ξυπνήσει από αυτό, και να διασφαλίσει την προστασία των εδαφών τους, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Διαφορετικά, σύντομα θα εξαφανιστούν».


Αφιερωμένο εξαιρετικά στην Natalia, που με προέτρεψε να κάνω μια ανάρτηση για την παγκόσμια ημέρα του Περιβάλλοντος. Ένα μικρό αφιέρωμα σε μια οργάνωση που υποστηρίζει τα δικαιώματα των αυτοχθόνων πληθυσμών σε ολόκληρο τον κόσμο, που αν μη τι άλλο είναι οι μόνοι που ζουν αγκαλιά με τη φύση από οποιονδήποτε άλλον.

Συνοδεία Μουσικής: Επιλoγή από το POSTCAST η αντίστοιχη ανάρτηση, με ηχογραφημένους ήχους από φυλή Πυγμαίων της Κεντρικής Αφρικής. Men's Elephant-Hunting Song, ένα τραγούδι για το κυνήγι και πιθανόν μια τελετή για τον θάνατο του ελέφαντα.

ΙΟΥΝΙΟΣ 2008

"Βασίλισσα μοναδική
στου νου μου το παλάτι,
που' χεις τη σκέψη σύμβουλο
και το κορμί μου εργάτη"


Καλό Μήνα σε όλους.


Να που έφυγε ο Μάης αφού πρώτα μας παίδεψε και μπήκαμε στον Ιούνιο. Οι ζέστες άρχισαν και μας θυμίζουν πως αν δεν το έχουμε ήδη κάνει κάνει, πρέπει να προγραμματίσουμε τις διακοπές μας.

Ο Ήλιος αποχαιρέτησε τους Διδύμους -τι μπέρδεμα και αυτό, δεν μπορούσε να ξεχωρίσει τον έναν από τον άλλον- και βρέθηκε στον Καρκίνο. Οι άντρες είναι έντονα ερωτικοί και συναισθηματικά ακούραστοι, συνδυάζουν ευαισθησία και λογική, ειλικρινής πάντα με τον εαυτό τους αλλά μερικές φορές άστατοι, συνηθίζουν να καλλιεργούν ευχάριστη προσωπικότητα. Οι γυναίκες είναι αιώνια αγχώδεις και συναισθηματικές, έχουν την ανάγκη ειλικρινών φίλων και σύντροφο που να τους εμπνέει ασφάλεια και για αυτό αφοσιώνονται σε αυτόν. Η ερωτική ζωή με ένα Καρκινάκι, γίνεται έντονη με τον αισθησιασμό που εκπέμπει. Καλή σύζυγος και μητέρα λένε τα άστρα!

Τον περασμένο μήνα με τα πρώιμα (είδατε τις τιμές τα κεράσια; από 2 έως 6 ευρώ!) βάλαμε παραπάνω λεφτουδάκια στη τσέπη μας. Τσάπες, φτυάρια, ψεκαστήρες, κλαδευτήρια ανά χείρας και πάμε ...να γυμνάσουμε το κορμί μας, πως στο καλό θα εμφανιστούμε στις παραλίες φέτος!

Αγροτικές Εργασίες Κατά Το Μήνα Ιούνιο

Γεωργία. Πολλές αλλαγές γίνονται στη φύση! Αν προσέξετε γύρω σας, οι καλαμιές χάνουν το πράσινο χρώμα τους, τα στάχυα σαν νάναι χρυσοκίτρινα, ψωμωμένους βλέπουμε τους σπόρους που αρχίζουν σιγά-σιγά να σκληραίνουν. Ένα πράγμα σημαίνει αυτό: εποχή του θερισμού! Αλωνίζουμε τα κουκιά, μπιζέλια, ρόβη, λαθούρι (κοινώς τα ψυχανθή) και τα αποθηκεύουμε. Προσοχή όμως στον βρούχο, που θα πρέπει να τον αντιμετωπίσουμε πριν την αποθήκευση, απολυμαίνοντας με "αποστειρωτίνη".



Αμπελουργία. Ο βορδιγάλειος πολτός (στην υγειά μας So_Far!) λίγο πυκνός, θα μας βοηθήσει να αντιμετωπίσουμε τον περονόσπορο και τα σκουλικάκια, ραντίζοντας ιδίως μετά την βροχή. Τα όπλα μας κατά του ωίδιου είναι το θειάφισμα (δεύτερο και τρίτο θα έλεγα).

Δενδροκομία. Ήρθε η ώρα να ασχοληθούμε με τις συκιές διότι είναι καιρός να της ρίξουμε από δίπλα τον ορνό... Μην στραβομουτσουνίαζετε, θα σας εξηγήσω αμέσως. Ο ορνός είναι η αγριοσυκιά που δεν τρώγονται τα σύκα της. Από την άλλη, η ήρεμη συκιά είναι πολύ sic (ποιος έκλεψε το όνομα και από ποιόν!), για αυτό χρειάζεται τον ορνό για γονιμοποίηση. Αυτό που κάνουμε δυο τρεις φορές λοιπόν, είναι να πάρουμε ορνόσυκα στα οποία έχει ωριμάσει η γύρη και την τριγυρνάνε μυγάκια, να τα τοποθετήσουμε πάνω σε αρμαθιές και να τις βάλουμε σε διάφορα σημεία της συκιάς. Μην ξεχνάμε ότι δεν έχουμε ξεμπερδέψει με τη μελίγκρα, την καρποκάψα, τον τετράνυχο κλπ.

Ελαιοκομία. Προσοχή στα αεροπλάνα που ψεκάζουν για το δάκο. Σε περίπτωση που δεν περάσει από τα χωράφια μας (δημόσιος υπάλληλος είναι και ο πιλότος...) παίρνουμε τον ψεκαστήρα και κάνουμε τα αυτονόητα, καλού κακού βάζουμε και καμιά δακοπαγίδα. Χρησιμοποιούμε θερινό πολτό κατά της ψώρας ενώ συνεχίζουμε την καταπολέμηση του πυρηνοτρήτη και του ρυγχίτη.

Λαχανοκομία. Συνεχίζουμε το πότισμα και το σκάλισμα. Μαζεύουμε τις ντομάτες, μελιτζάνες, πιπεριές, κολοκυθάκια ενώ παράλληλα θειαφίζουμε για τη μπάστρα τις μπάμιες και τις κολοκυθιές. Το κόλπο είναι να φυτέψουμε φιντάνια λάχανο και κουνουπίδι ανάμεσα στις ντομάτες για να έχουμε πρώιμη παραγωγή και μερικά ευρώ παραπάνω στη τσέπη μας.



Ανθοκομία. Τα φυτά που σπείραμε το Μάρτη, τα βλέπουμε να ανθίζουν. Συνεχίζουμε να τα σκαλίζουμε και να τα ποτίζουμε συχνά ιδίως το βράδυ, ενώ δεν ξεχνάμε ότι πρέπει να σπείρουμε τα πρωιμότερα φθινοπωρινά άνθη.

Μελισσοκομία. Είμαστε έτοιμοι να πραγματοποιήσουμε τον δεύτερο και τρίτο τρυγητό. Όπου υπάρχει θυμάρι έχει αρχίσει να ανθίζει οπότε μεταφέρουμε εκεί κοντά τις κυψέλες.

Πτηνοτροφία. Μπολίαζουμε όσα κοτόπουλα έχουν μείνει αμπόλιαστα. Επειδή είναι πολύ ευαίσθητα, συνεχώς και σχολαστικά απολυμαίνουμε το νερό. Απομακρύνουμε τα άρρωστα και ελαττωματικά, ενώ φροντίζουμε να χρησιμοποιούμε πρασινάδα στη διατροφή τους.

Κτηνοτροφία. Τα αρνάκια και τα κατσικάκια που δεν είναι για αναπαραγωγή είναι καιρός να τα αποχωριστούμε και να τα διαθέσουμε στην αγορά, ενώ είναι καιρός για πρώιμο ζευγάρωμα στα πρόβατα.

Λέει ο σοφός λαός μας:
- Η πείνα είναι πιο κοφτερή και από το σπαθί
- Γυναίκα του στραβού, για ποιόν στολίζεσαι;
- Όσα γράφει η μοίρα μαύρα, ο ήλιος δεν τάσπρίζει
- Της κουφής το παιδί, ποτέ δεν κλαίει.


Συνοδεία Μουσικής: Επιλoγή από το POSTCAST η αντίστοιχη ανάρτηση, με τους Soft Cell και τον Marc Almond. Τραγούδι του 1982 και αγαπημένο μου, για να θυμηθούμε τα παλιά και να υποδεχτούμε δροσερά και με κέφι τις ζέστες που έρχονται. Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όλους εσάς με όλη μου την αγάπη, καλής σας ακρόαση!

Special αφιερωμένο στο despinarion για την ευγενή χορηγία των φωτογραφιών :-)