2/6/12

Το τηλέφωνο ΙΙ


Συνήθως στις ιστορίες μου δεν υπάρχει τέλος ή μάλλον στο τέλος υπάρχει η "ανατροπή", αφήνοντας έτσι μια απροσδιόριστη και γλυκόπικρη αίσθηση. Διαβάζοντας ξανά τα σχόλια στο "Τηλέφωνο", αναφέρθηκε κάπου η πενταετία, και επειδή πέρασαν πέντε χρόνια από τότε που αγόρασε ο ήρωας το τηλέφωνο, σκέφτηκα να δώσω με μια συνέχεια το τέλος. Αλλά τελικά υπάρχει κανείς που μπορεί να σου εγγυηθεί πως υπάρχει τέλος; 


Ο επίμονος ήχος του κινητού -που θύμιζε πεινασμένο κουνούπι να κόβει βόλτες στα σκοτάδια πάνω απ' το κεφάλι σου-, τού υπενθύμιζε πως ήταν ώρα να εγκαταλείψει το κρεβάτι. Όχι πως αν καθυστερούσε λίγο παραπάνω μπερδεμένος στα σεντόνια, με το ένα μαξιλάρι ανάμεσα στα πόδια και το άλλο αγκαλιά, το κρεβάτι θα είχε τον τρόπο να τον ξεφορτωθεί, αλλά τον περίμενε και ένα γραφείο που του έδινε την δυνατότητα να συντηρεί μια άνετη ζωή. 

Άπλωσε το χέρι και απενεργοποίησε το ξυπνητήρι πατώντας απεγνωσμένα στην τύχη πλήκτρα, εστίασε για λίγο νωχελικά το βλέμμα στις κουκκίδες σκόνης που σαν σε σκηνή αποκάλυψης αιωρούνταν εγκλωβισμένες σε μια ακτίνα ήλιου που είχε τρυπώσει απ΄το παραθυρόφυλλο και μπήκε στο μπάνιο. Στάθηκε μπροστά στον καθρέφτη, ξύρισε το πρόσωπό του -που της Δευτέρας τα πρωινά έμοιαζε με ναυαγού- και απόλαυσε το τζελ ξυρίσματος με βάση τα βότανα, δροσερό να ανακουφίζει την ερεθισμένη του επιδερμίδα. 

Συνδύασε ένα ανοιχτόχρωμο φινετσάτο κοστούμι με μια μπορντό ανάγλυφη με σχέδια γραβάτα, φόρεσε τα αγαπημένα του χειροποίητα δερμάτινα παπούτσια και με τον παραγεμισμένο χαρτοφύλακα ανά χείρας πήρε το δρόμο για το γραφείο. 

Το διάλειμμα τον βρήκε απρόσμενα με ευχάριστη διάθεση να απολαμβάνει έναν φυσικό χυμό πορτοκάλι σε δροσερό κήπο παρακείμενου καφέ. Ανταπέδωσε στο χαμόγελο της νόστιμης σερβιτόρας, χάζεψε λίγο το ζευγάρι στο δίπλα τραπέζι που ζούσε στο δικό του ροζ σύννεφο, μύρισε το πρώτο άρωμα των ανοιξιάτικων λουλουδιών απ' το μικρό παρτέρι, αγνόησε το πνιχτό βουητό της πόλης και αφέθηκε στην γαλήνη της στιγμής... 

Και μέχρι εκείνη την στιγμή, η ύπαρξή της ήταν απούσα από τις σκέψεις του -λες και κάποιος χειρούργος πραγματοποίησε επέμβαση στο κεφάλι του, εντόπισε τον όγκο δεδομένων της και τον αφαίρεσε. Ναι, πέρασαν πέντε χρόνια σιωπής, πέντε χρόνια προσμονής. Πέντε δωδεκάποντα καρφιά στο πληγωμένο του κορμί, που τον κρατούσαν καθηλωμένο στο σταυρό μιας εμμονής, ξεδιψώντας γευόμενος τη πικρία με ένα σφουγγάρι βουτηγμένο σε ψέμματα και υποσχέσεις. 

Πλήρωσε το λογαριασμό, διέσχισε τον μικρό κήπο και αναμείχθηκε με το πλήθος που γέμιζε τα πεζοδρόμια. Και δεν είχε το τηλέφωνο μαζί του...

Η εμμονή, κρυμμένη καλά στη σκιά της καλής του διάθεσης, παραφύλαγε να πάρει την εκδίκησή της, ενώ το ξεχασμένο κινητό στο σπίτι κτυπούσε ξανά και ξανά... 




 Στη μουσικούλα ακούμε τους Cure και το Boys Don't Cry ...σταθερή αξία.

ΥΓ. Natalia, μου έγραφες τότε σε σχόλιο "τρία χρόνια είναι νωρίς, στην πενταετία το ξανασυζητάμε", περίμενες ποτέ να περάσουν τόσα χρόνια; 

20 σχόλια:

ria είπε...

η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο...

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

"...ανοιχτόχρωμο φινετσάτο κοστούμι με μια μπορντό ανάγλυφη με σχέδια γραβάτα, φόρεσε τα αγαπημένα του χειροποίητα δερμάτινα παπούτσια και με τον παραγεμισμένο χαρτοφύλακα ανά χείρας πήρε το δρόμο για το γραφείο..."
Τέλεια η εμφάνιση.... και άσε το κινητό στο σπίτι να χτυπάει...

Μαρκόνι μουυυυυ, χαίρομαι που είσαι εδώ κοντά μας.

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

Radio Marconi είπε...

ria, σωστό και αυτό αλλά ας το δούμε ψύχραιμα: η πιο γλυκιά εκδίκηση είναι η συγχώρεση. :)))

PS. Αυτό που δεν ξέρεις είναι πως γνωρίζω την Πέπη Γ. από τότε που πήγαινε γυμνάσιο!!! :D

Radio Marconi είπε...

Γλαρένια μου, σαν τα χιόνια!!!
Μου έλειψε η αγκαλιά σου! :)))
Είπα να περάσω, πολύ σκόνη μαζεύτηκε! Αλλά βλέπω πως χρειάζεται και μια ανακαίνιση το μέγαρο! :D
Τα φιλιά μου!!!

Ανώνυμος είπε...

Κύτταζα τα μπλογκ των σερνικών μου ... χμμ λέω... λες? μπα θα το παράτησε ... χαχαχαχα αφού παράτησε εμένα :( θα παράτησε και αυτό.. και μετά και μετά... λέω ... ας περάσω ... και μετά και μετά ..γιες σε πήρε τηλέφωνο!!! Να δεις που σε αγαπά ακόμη
Σημείωση: τπτ δεν κατάλαβα... χαχαχα ουτε τότε ουτε τώρα... Γεμιστα λεμονάτα (σοσ γαμάτι) κολοκυθάκια κατσαρόλας αύριο λέω να φτιάξω... :)
Σημείωση της σημείωσης : μου άρεσε που είναι ακόμη μοναχούλης .. μόνο που τώρα χρησιμοποιεί και τα δύο μαξιλάρια για εκείνον ε? χμμμ θα πρέπει να κάνει κάποιες αλλαγές .. αφού χτυπάει το κουνιστό στο σπίτι ... θα γυρίσει και θα δει την κλήση ε?
Τι πρέπει να γράψω τώρα και πια είμαι ??? Ετσι θα σου το στείλω ...αφου είμαι ξανθιά ... α και θεά ... α και καληνύχτα ... σιγά το δύσκολο εξάλλου θα καταλάβεις από το :) :) :) :)

Radio Marconi είπε...

Manouska!!! :DDD
Και βέβαια σε κατάλαβα, τί νομίζεις? Μπορεί να μην μπαίνω συχνά εδώ αλλά δεν ξεχνώ!!!
Δε χρειάζεται να καταλάβεις τίποτα, δεν έχω τίποτα να γράψω και σκέφτηκα σαν ιδέα να έβαζα τέλος στις ιστορίες που έχω γράψει! Αλλά μάλλον ούτε αυτό μπορώ να κάνω...
Όσο για το τηλέφωνο που κτυπούσε, μάλλον θα ήταν καμιά προσφορά από άλλον πάροχο κινητής τηλεφωνίας!!! :DDD
Σας φιλώ!!!

ΥΓ. Τα γεμιστά πέτυχαν?

Natalia είπε...

είπα τέτοιο πράγμα? :)

δεν πήραμε ακόμα τη ζωή μας στα χέρια μας, όχι ακόμα εκδίκηση, άσε να ξαναχτυπήσει το κινητό και στα έξι χρόνια...

υγ εξαιρετική πλοκή, ίδιος ο Edgar Allan Poe

Radio Marconi είπε...

Natalia είπες, άμα κάνεις κλικ στο link θα το διαβάσεις κιόλας!

Χμμμ, λες δλδ του χρόνου να το ξαναπιάσω? Θα μπορούσα να το ξαναπιάνω κάθε χρόνο μέχρι το τέλος της ζωής μου...

Λέγε με Allan! :p

BUTTERFLY είπε...

Καμια αναπαντητη κληση δεν ειναι χαμενη ευκαιρια! Τετοιο χαι τεκ εργαλειο λες να μην εχει αναγνωριση κλησης; Εκτος αν πηρε απο αποκρυψη οποτε κακο δικο της. Και στην τελικη 5 χρονια στο φτυσιμο τον ειχε, ας επιμεινει καμποσες μερες και θα τον βρει που θα παει...Βεβαια, μπορει να ειναι και καποια που παιρνει κατα λαθος αυτον τον αριθμο, ψαχνοντας κι αυτη καποια παλια αγαπη, μια γυναικα με βαθια ερωτικη φωνη που θα τον ξεκολλησει επιτελους απο την πρωην!
Στα νεα ξεκινηματα λοιπον!
Και να γραφεις πιο συχνα, αφου γραφεις πολυ ωραια και μας λειπεις!

Radio Marconi είπε...

Μαντάμ BUTTERFLY, χα,χα,χα, "αναπάντητες κλήσεις παντού" που λέει και το άσμα!!! Επίσης "οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο" που λέει και το μυθιστόρημα. Και, καλωσορίζοντας τα νέα ξεκινήματα! Τί άλλα? :D

Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια! :)

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

XΡONIA ΠΟΛΛA ΣΟΥ, τρυφερέ πατερούλη

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

Talisker Stt. είπε...

Μιλάμε αυτη η χαρα του να γραφει καποιος παλιος και αγαπημενος δεν υπαρχει...

τα χρονια που περασανε μας βρισκουν ακομα πιο επιλεκτικους και ακομα πιο εμμονικους με το καλο και το ποιοτικο ..Ναι !
-πεντε χρονια ειναι πολλα ..και ειναι και καλα ...οταν πραγματικα εχεις νοιωσει πραγματα ναι θες χρονο , και καμια φορα παρα του οτι θα δινες τα παντα να γυριζες για λιγο πεντε χροια πισω για τις στιγμες τις χαραγμενες ,
με πεντε ανασες συνερχεσαι και φευγεις ακομα πιο μακρια ..γιατι οτι τελειωνει δεν εχεις καν αναγκη να το εκδικηθεις ...

εχεις τελειωσει και συ μαζι του ακομα κι χρειαστηκαν πεντε χρονια..

σημαδι πως δεν εισαι παιδι της ευκαιρίας::))
και η απωλεια ενος τετοιου παιδιου αποτελει απο μονη της ισχυρο χτυπημα ...περαστικα της!

Radio Marconi είπε...

Σε ευχαριστώ πολύ Γλαρένια μου!!!!
Φιλιά και από μένα!!! :D

Radio Marconi είπε...

Talisker, τι να σας πω τώρα, κάθε φορά βρίσκετε κάτι να πείτε και να με αφήνετε με ένα στραβό χαμόγελο! Έγραψα πολλά και τα έσβησα, μένω στα σχόλιά σας...

Δηλώνω πως δεν είμαι παιδί της ευκαιρίας (αυτό πολύ μου άρεσε!) :)

Θα προσπαθήσω να σας κάνω να χαίρεστε πιο συχνά λοιπόν!!!

zouzouna είπε...

Χάθηκες.... όντως. Αν είναι για καλό, συναινώ. Αλλιώς, κατεβάζω μούρη.
χρόνια μεστά, θα ευχηθώ.
Σιγά μην διαβάσω, σιγά μην καταλάβω.

μου φτάνει να τριγυρνάς !
ζζζζζζβουριχτά κερασένια και δροσερά!

Radio Marconi είπε...

Καλώς την zouzouna! :D
Σιγά μη διαβάσεις και δεν καταλάβεις!!!! :p
Δεν υπάρχει τίποτα καλό.

Καλημέρα σας και βοήθειά μας! :)

Natalia είπε...

γράψε κάτι εορταστικό... άμεσα...
έστω το τηλέφωνο ΙΙΙ χαχαχα

χαρούμενες γιορτές

kat. είπε...

ξέρεις τι λέω?
να ξεκινήσεις πάλι να γράφεις.. εγώ ήδη ξεκίνησα. δεν γίνεται να χαθεί η "γενιά" μας από την μπλογκόσφαιρα.. είμασταν ωραία παρέα. θυμάσαι;;

άντε. και πολύ έκατσες!

قمة الدقة είπε...

شركة المثالية للتنظيف بالقطيف
شركة عزل اسطح بالخبر

سما المثالية είπε...

موسسه سما المثالية خدمات الجبيل









شركة كشف تسربات المياه بالجبيل




شركة عزل اسطح بالجبيل





شركة مكافحة حشرات بالجبيل






شركة تسليك مجارى بالجبيل